Forfaitaire onkostenvergoeding

Een kostenvergoeding is in principe geen loon. De vergoeding voor gemaakte kosten is geen tegenprestatie voor geleverde arbeid, maar wel een terugbetaling van kosten die een werknemer noodzakelijkerwijze maakt in de uitoefening van zijn beroep. Als het toegekende bedrag hoger ligt dan de werkelijk gedane uitgaven of zelfs geen reële uitgaven dekken, kan ze als verdoken loon beschouwd worden. 

Belangrijke elementen om dit te bepalen zijn vaststellingen waaruit blijkt dat de betaling van een kostenvergoeding doorloopt tijdens vakantie- en schorsingsperiodes. 

Zo kan bijv. de forfaitaire vergoeding voor het gebruik van een eigen wagen ver boven de reële kosten gaan. Het voordeel bestaande uit het gebruik voor privé-doeleinden van een wagen, moet niet geraamd worden op de last die dit voor de werkgever betekent, maar wel op de effectieve besparing in hoofde van de werknemer. Wanneer een werkgever aldus beslist een bedrijfswagen niet langer toe te staan, dient hij het voordeel in natura wegens het privaat gebruik van de bedrijfswagen financieel te compenseren.