Uitgestoken hand?

De regering wil toch overleg plegen? Aanvaard dan die uitgestoken hand!

  • De regering beweert steeds bereid geweest te zijn tot sociaal overleg. Maar sociaal overleg is iets anders dan beslissingen nemen en dan vragen of we willen komen praten over de uitvoering ervan.
  • Premier Charles Michel vindt dat het overleg moet gaan over nog meer toelichting (aan de vakbonden) geven dat dit beleid het enige juiste is. “Voor we verder kunnen geraken, zal elke partner moeten aanvaarden dat deze beslissingen noodzakelijk zijn."(De Morgen). Dat is geen sociaal overleg, dat is luisteren en slikken.
  • Zuhal Demir (N-VA) heeft van dat sociaal overleg geen hoge pet op. Volgens haar is “uit het sociaal overleg al twintig jaar niets zinnigs gekomen” (Knack).
  • Overleg wil zeggen dat met elkaar ook over de grond van de zaken wordt gediscussieerd. Een overleg dat enkel moet dienen om wat kantjes van deze of gene maatregel sociaal bij te vijlen raakt niet aan de echte keuzebereidheid. De zwaarste lasten verschuiven naar de sterkste schouders en ze dus weg te halen bij de werknemers en uitkeringstrekkers. Dat is onze visie.
  • Bovendien bepleit de regering nu een ‘tripartite’ overleg: regering, werkgevers,vakbonden. De werkgevers hebben al onomwonden hoera geroepen over de maatregelen die genomen worden en pleiten voor nog minder bijdragen aan de sociale zekerheid. In zo’n tripartite overleg zitten de werkgevers in de fauteuil naast de regeringspartijen en zitten de vakbonden op een krukje. Dit is geen volwaardig sociaal overleg.
Een echte uitgestoken hand van de regering heb je wanneer men over de beslissingen zelf wil onderhandelen en niet over wat bijsturingen of correcties in de marge.