Machtswissel bij LBC-NVK

Ferre Wyckmans sluit rijk gevulde carrière bij vakbond LBC-NVK af

Nieuwe algemeen secretaris is Stefaan Decock

Bij de vakbond LBC-NVK, de grootste centrale van het ACV, treedt een nieuwe nummer één aan. Algemeen secretaris Ferre Wyckmans, een markante figuur uit het Belgische vakbondslandschap, sluit zijn lange loopbaan bij de LBC-NVK af. Hij wordt opgevolgd door Stefaan Decock, die vanaf 1 juli 2015 de nieuwe algemeen secretaris is.
Afscheidnemend algemeen secretaris Ferre Wyckmans Nieuw algemeen secretaris Stefaan Decock
Ferre Wyckmans heeft een stevige carrière bij de vakbond achter de rug. In 1978 werd hij regionaal vakbondssecretaris bij de LBC-NVK in Antwerpen. Tussen 1989 en 1993 was hij nationaal secretaris Diensten en Distributie. In de periode 1993-2000 was hij adjunct-algemeen secretaris, eerst voor personeel en daarna voor de beroepswerking. In 2000 werd Ferre algemeen secretaris van de LBC-NVK.
“Werknemersrechten komen er nooit vanzelf”, onderstreept Ferre. “Die rechten komen er alleen omdat vakbonden daarvoor ijveren. Zij zijn de enige legitieme organisaties van werknemers.”
Voor Ferre zijn de vrijheid van vereniging en de vrijheid van meningsuiting essentieel in een democratische samenleving. “Het wordt gevaarlijk als sommigen proberen die vrijheden en het recht op actievoeren te ondermijnen. De regering organiseert pensioencommissies en rondetafelgesprekken over werkbaar werk om de schijn van een sociaal beleid op te houden. Maar in werkelijkheid zien we een afbraakbeleid dat niet leidt tot betere pensioenen of meer werkbaar werk.”

Sociaal overleg

De sociale partners moeten volgens Ferre inspanningen doen om het sociaal overleg nieuwe impulsen te geven. Maar hij kant zich resoluut tegen pogingen om cao’s via wettelijke ingrepen te verzwakken en al helemaal tegen pistes die sociaal overleg onmogelijk maken of verbieden. “Het zogeheten primaat van de politiek is zeker niet alleenzaligmakend. Een autonoom sociaal overleg vult onze politieke democratie aan. De sociale zekerheid kwam er niet dankzij de politiek maar dankzij solidaire keuzes van werknemers. Als bepaalde politici laten uitschijnen dat ‘de sociale zekerheid de staat uitteert’, tonen ze zich zeer onwaardig. 
“Ook de werkgevers moeten het signaal geven dat ze geloven in een echt werkend sociaal overleg. Wie in de feiten zijn agenda via de politiek wil laten realiseren, bewijst dat overleg géén goede dienst.”
Meer dan 125 jaar sociale geschiedenis heeft het bestaansrecht van de vakbonden bewezen, zegt Ferre. “Uiteraard moeten we als vakbond keuzes maken over methodes, communicatie, attractiviteit, acties, thematische verbreding en verdieping. We moeten nog creatiever en inventiever worden in ons werk. De vakbond moet ook zijn structuren aanpassen en samenwerken met collega’s en met al wie een eerlijker en rechtvaardiger samenleving nastreeft.”

Nieuwe nummer één

Stefaan Decock (53) wordt nu de nieuwe algemeen secretaris van de vakbond LBC-NVK. Hij begon zijn loopbaan in 1984 als klachtenbehandelaar op het LBC-NVK-secretariaat in Kortrijk. Later maakte hij daar promotie tot vakbondssecretaris. In 1989 verhuisde Stefaan naar het LBC-NVK-secretariaat in Gent, vijf jaar later ging hij aan de slag op het secretariaat in  Brugge en in 1999 keerde hij terug naar Gent. Sinds 2006 was hij bij de LBC-NVK de nationaal secretaris voor de financiële sectoren.
“Er zijn vrolijker tijden geweest om de fakkel over te nemen”, erkent Stefaan. “Maar precies daarin schuilen ook de enorme uitdagingen.”
“In de voorbije tientallen jaren zagen we in het bedrijfsleven ontwikkelingen die nooit mikten op een versterking van de positie van werknemers, wel integendeel. Er kwam een aanzet tot een eengemaakt statuut voor werknemers, ook al is dat nog voor een deel te realiseren in de praktijk en zijn er nog stappen te zetten. De vakbeweging moet zich in haar totaliteit grondig reorganiseren om meer dan ooit stevig voor de dag te komen in het sociaal overleg. Een enorme uitdaging. Dat wordt timmeren aan de vakbond voor morgen dus.”

Maatschappijvisie die verbindt

“Ondanks het erg rechtse en liberale regeringsbeleid moeten wij als vakbond opkomen voor een maatschappijvisie die mensen met elkaar, in solidariteit, verbindt. Wij staan voor een samenleving die zorg voor mensen, leefbaar werk,  cultuur, onderwijs en publieke dienstverlening  belangrijk vindt, niet in woorden maar in daden. Een samenleving waarin jongeren en ouderen, werkenden en mensen met een vervangingsinkomen, bemiddelden en minder bemiddelden, en gemeenschappen niet tegen elkaar worden opgezet. Zoiets maak je alleen waar door te denken in functie van het collectieve belang, sociaal overleg, communicatie en vooral respect voor elkaar. Ieder zijn deel van de lasten en ieder zijn deel van de lusten. Sociale partners moeten het sociaal overleg  weer in handen nemen om polarisering plaats te laten maken voor  een eerlijke herverdeling en rechtvaardigheid.”
“Tot slot kunnen we niet voorbij aan de technologische evoluties die zich voltrekken. Ook op dit vlak moeten we ons aanpassen. Maar ook in een sterk gedigitaliseerde samenleving zal menselijk contact altijd een prominente rol blijven spelen in ons vakbondswerk. Computers hebben nu eenmaal weinig empathisch vermogen.”