Cao voor pc 310

Sectorakkoord over loon- en arbeidsvoorwaarden 2017-2018

akkoord
Reeds voor de zomer konden we met de werkgevers een akkoord bereiken over het mogelijk maken van landingsbanen vanaf de leeftijd van 55 jaar en de uitbreiding naar 51 maanden voor tijdskrediet met motief. Voor verschillende andere punten (koopkracht, vorming,…) lagen de meningen nog wat te ver uiteen voor de zomer en was het wachten tot 14 september of we ook hierover een akkoord konden bereiken. Wat ons gelukt is.
Wat spraken we af met de werkgevers?
  • Zowel in 2017 als in 2018 wordt er een nettovoordeel van 150 euro toegekend (vorm is te onderhandelen in de bedrijven)
  • Een individueel recht op vorming voor mensen wiens functie dreigt te verdwijnen
  • Vederzetting van de vormingsinspanningen voor de risicogroepen
  • Verderzetting van de sectorale outplacementregeling
  • Opmaak van best practices rond werkbaar werk
  • Modernisering van de functieclassificatie voor kaderleden
  • Via discussies in een op te richten werkgroep proberen te komen tot een sectoraal kader rond flexibiliteit (nacht- en zondagarbeid) 
Download de cao-teksten

Sectoronderhandelingen over loon- en arbeidsvoorwaarden: stand van zaken

Over bepaalde punten konden we met de werkgevers al een akkoord bereiken voor de zomer, zoals het mogelijk maken van landingsbanen vanaf de leeftijd van 55 jaar en de uitbreiding naar 51 maanden voor tijdskrediet met motief. 
Maar over vele andere belangrijke punten is dat er echter nog niet gelukt, niet in het minst over de koopkracht.
Het is duidelijk dat het gemeenschappelijk vakbondsfront zal eisen dat de werknemers, na 10 moeilijke jaren, opnieuw een sociale stap vooruit mogen beleven die naam waardig. Na de zomer worden de onderhandelingen verder gezet met als doel een volwaardige sector-cao af te sluiten voor de werknemers in de banksector. We houden u op de hoogte!

Eisenbundel 2017-2018

Overleg 2
Begin januari sloten vakbonden en werkgevers een interprofessioneel akkoord (IPA) af. Dat geldt voor alle werknemers in de privé. Eén van de belangrijkste punten hierin is de mogelijkheid van een maximale verhoging van de lonen met 1,1% (bovenop indexeringen en baremieke verhogingen). Een trendbreuk: de laatste keer dat de lonen met meer dan 1% mochten stijgen dateert immers van 2006. 
Deze akkoorden hebben maar een uitwerking als er in de sectoren een vervolg aan gegeven wordt. 
Ondanks de druk op tewerkstelling boeren de financiële instellingen goed. Alle banken pakten uit met zeer mooie winstcijfers. De aandeelhouders en de directieleden gaven zichzelf een heel groot deel van de koek. Via de onderhandelingen willen wij ook voor de werknemers een koopkrachtverhoging realiseren. 
Naast koopkracht willen wij maximaal inzetten op werkbaar, leefbaar en duurzaam werken waarin kwaliteit van werken steeds voorop moet staan. De hoge productiviteitseisen en de in stijgende lijn gaande stress en burn-out – indicatoren dwingen ons hiertoe.
Sociale akkoorden dienen de weerspiegeling in zich te dragen van wijzigingen in de omgeving waarin we functioneren. Eindeloopbaanafspraken, vorming en opleiding, aangepaste loon- en arbeidsvoorwaarden waar mogelijk en erkenning van ernstig sociaal overleg zijn in deze belangrijke hefbomen. Elke cao-ronde is dan ook een zoektocht onder sociale partners om voor elk thema de gemeenschappelijkheid onder elkaar op te zoeken en/of elkaar te overtuigen.