Schone Kleren

Internationaal protest tegen onderdrukking vakbondsrechten loont!

actie ambassade bangladesh
Onder druk van internationaal protest kwamen eind februari 35 Bengaalse vakbondsmilitanten en textielarbeiders vrij die al sinds december gevangen zaten. Twee weken eerder werd ook aan de Bengaalse ambassade in Brussel actie gevoerd door de Belgische vakbonden. 
Door het internationale protest zagen de Bengaalse overheid en textielfederatie zich genoodzaakt om met de vakbonden te overleggen en de arrestanten weer vrij te laten. De rechtszaken tegen de 'verdachten' werden inmiddels ook geseponeerd. 
Philip Jennings van de internationale vakbond UNI Global: "Van Kathmandu tot New-York kwamen mensen op straat om te eisen dat Bangladesh werknemers- en mensenrechten respecteert. Die wereldwijde golf van solidariteit en het protest in tientallen grote steden heeft gewerkt. We zijn alleszins blij met de vrijlating van de gearresteerde vakbondslui en we hopen dat hiermee de bladzijde kan worden omgeslagen van Bengaalse agressie tegen werknemers. We moeten alleszins waakzeaam blijven. Onze boodschap aan Bangladesh is duidelijk: respecteer de rechten van werknemers!"
Het akkoord tussen de overheid, de textielfedeatie en de vakbonden is alleszins een belangrijk precedent. Het erkent de Bengaalse vakbond als onderhandelingspartner. "Als erkende vertegenwoordiger van de Bengaalse textielarbeiders zullen we blijven vechten voor de rechten van onze leden," stelde ook Amirul Haque Amin, voorzitter van de nationale Bengaalse textielvakbond en de Bengaalse afdeling van de internationale vakbond IndustriALL.

Achtergrond

De bal ging aan het rollen toen er enkele dagen voor Kerstmis een staking uitbrak bij een textielonderneming in Ashulia, niet ver van de hoofdstad Dhaka. Al gauw kreeg deze staking navolging in andere bedrijven uit de regio. De stakers eisten betere lonen.
De Bengaalse werkgeversfederatie en de autoriteiten lijken geen gehoor te willen geven aan de terechte verzuchtingen van de stakende werknemers. Zij trachten met harde hand de werknemersprotesten en de acties van de vakbonden de kop in te drukken. Onlangs werden 9 vakbondsleden gearresteerd. Ze werden nadien vrijgelaten, maar de aanklacht tegen hen bleef gehandhaafd.

Internationale steun

De vakbondskoepels UNI en IndustriALL laten hun Bengaalse collega’s zeker niet in de steek. Samen met de internationale vakbeweging schieten ze in actie om de Bengaalse bonden te steunen. Sinds december zijn al meer dan 35 vakbondsleiders, vakbondssecretarissen en vakbondsleden aangehouden omdat ze deelnamen aan de protesten.
“Wij vechten terug om de vrijlating van de opgesloten mensen af te dwingen”, zegt Philip Jennings, algemeen secretaris van UNI Global Union. “De regering stelt zich oneerlijk en arrogant op. Uiteindelijk is deze repressie zeer schadelijk voor een exportsector die veel geld verdient voor Bangladesh.”
Ook Valter Sanches, algemeen secretaris van IndustriALL, wil dat er een einde komt aan de brutale repressie tegen de vakbeweging in Bangladesh. “De regering moet alle aanklachten laten vallen en moet iedereen vrijlaten die nog vast zit. Ze veegt voortdurend haar laars aan de internationale wetten over de rechten van vakbonden en werknemers. Dat houdt een ernstig risico in voor de Bengaalse kledingindustrie, die heel waardevol is voor Bangladesh.” 
“De rechtmatige eis voor loonopslag in de kledingsector in Bangladesh mag niet worden onderdrukt door vakbondsleiders vast te zetten en actievoerders te ontslaan”, stelt Veerle Verleyen, adjunct-algemeen secretaris van de LBC-NVK. “Syndicale rechten zijn mensenrechten en daardoor universeel. De LBC-NVK steunt de Bengaalse kledingwerkers in strijd voor hun vakbondsrechten.”
MRT 25

Desastreuze vakbondswet in de maak in Cambodja

Cambodja
De Cambodjaanse overheid wil eerstdaags een nieuwe vakbondswet invoeren die een loopje neemt met vakbondsvrijheid en collectief onderhandelen, wat volledig in strijd is met de IAO-normen. Dit zou het einde betekenen van onafhankelijke vakbonden. LBC-NVK, de Schone Kleren Campagne, ACV en Wereldsolidariteit stuurden alvast een open brief aan de kledingmerken, samen met meer dan 30 vakbonden en ngo’s wereldwijd. We vragen hen met aandrang om stelling te nemen over dit wetsvoorstel, want zij kunnen hiermee echt druk zetten op de Cambodjaanse overheid om de fundamentele arbeidsnormen wél te respecteren. 

Schone Kleren Campagne krijgt Europese Prijs van de Burger

Schone Klerencampagne - Guy Puttemans
Brussel, 12 oktober. In de Beursschouwburg vond de overhandiging plaats van de medaille van de Europese Burger aan de Schone Kleren Campagne (SKC). Europarlementslid Ivo Belet droeg de kandidatuur voor. De plechtigheid werd ook bijgewoond door tientallen vertegenwoordigers uit het internationale Schone Kleren netwerk: zij zijn in Brussel voor een driedaags Living Wage Now Forum met internationale kledingmerken, kledingarbeiders en hun vakbondsleiders.
Ivo Belet lichtte zijn keuze toe: “een belangrijke reden is de uitstraling van de Schone Kleren Campagne in 16 Europese landen. De campagne is ondertussen uitgegroeid tot een internationaal netwerk van vakbonden, ngo’s en consumentenorganisaties”. De 120.000 handtekeningen die verzameld zijn voor een leefbaar loon, zijn niet alleen een signaal voor de internationale kledingbedrijven maar het is ook een sterk politiek signaal. Belet erkent dat er bindende regels nodig zijn waar bedrijven zich aan moeten houden; voluntarisme heeft duidelijk niet gewerkt. En daar wil hij zich als Europarlementariër voor inzetten.

Hulde aan kledingarbeiders en hun vakbondsleiders

Sara Ceustermans, coördinator van SKC, nam de medaille in ontvangst. Na een visuele roadtrip op 20 jaar actievoeren, benadrukt  Ceustermans de sleutelrol van consumenten om productie- en consumptiepatronen te veranderen. Zij brengt ook hulde aan de mannen en vrouwen die onze kleding maken. “Kledingarbeiders zijn te waardevol om als gereedschap behandeld te worden. Ze verdienen goede werkomstandigheden, leefbare lonen, een veilige werkplek en sociale bescherming. Veel moedige mannen en vrouwen vechten onvermoeibaar om deze werknemers te verenigen, hen bewust te maken van hun rechten, hen te verdedigen via sociale dialoog en actie te voeren als werkgevers en overheden hen bedreigen. Heel vaak riskeren vakbondsleiders hun leven. Mijn bewondering gaat naar hen. De Europese medaille is ook voor hen.” Ceustermans besluit met een oproep aan de Europese Unie om kledingbedrijven te pushen om hun verantwoordelijkheid op te nemen voor menswaardige arbeidsomstandigheden in de globale productieketen. Bindende regels zijn het enige juiste antwoord.

Twee jaar na Rana Plaza

SKC gif

Hoe dodelijk is de Bengaalse kledingindustrie nog?

Op 24 april 2013 stortte het Rana Plaza complex in. Daarbij kwamen 1.138 kledingarbeid(st)ers om het leven, meer dan 2000 raakten gewond. Minder dan een maand later, op 15 mei, werd het ‘Accord on Fire and Building Safety in Bangladesh’ ondertekend.
Het Akkoord is een onafhankelijk, wettelijk bindend akkoord tussen kledingmerken en -retailers aan de ene kant en internationale en lokale vakbonden aan de andere kant. De internationale Schone Kleren Campagne ondertekende als getuige.
Meer dan 200 kledingbedrijven hebben intussen het Akkoord ondertekend, goed voor inspecties in meer dan 1500 fabrieken waar twee miljoen mensen werken.

United victims of Benetton

DIE-IN aan Benetton winkel in Brussel

Op 24 februari hebben actievoerders van de Schone Kleren Campagne Benetton opgeroepen om een bijdrage te betalen aan het Fonds voor de compensatie van de slachtoffers van de instorting van Rana Plaza in Bangladesh. Daarbij veranderden ze de bekende slogan van Benetton in ‘United Victims of Benetton’. Bij de instorting op 24 april 2013 vielen 1.138 doden en minstens 2.000 gewonden.
5 miljoen dollar gevraagd
Meer dan een jaar geleden werd het Rana Plaza Compensatiefonds opgezet om geld in te zamelen voor de families van overledenen en slachtoffers, om hun medische kosten en hun inkomensverlies te vergoeden. De Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) beheert het Fonds. 30 miljoen dollar (27 miljoen euro) was er nodig om alle slachtoffers te vergoeden. Er is nog altijd 9 miljoen dollar (8 miljoen euro) tekort. Benetton is het enige grote internationale merk dat nog niets gestort heeft in het Fonds. Alle merken die produceerden in Rana Plaza zouden moeten bijdragen naar draagkracht en de grootte van de bestellingen in Bangladesh en Rana Plaza. Op basis daarvan is Benetton gevraagd om 5 miljoen doller (4.4 miljoen euro) bij te dragen. Een proportioneel bedrag, gezien de winsten die het bedrijf maakt. In 2013, het jaar waarin Rana Plaza instortte, maakte de eigenaar van de Benetton-Group 139 miljoen euro winst.
Het bochtenwerk van Benetton
Na grote internationale druk, met onder andere een petitie van Avaaz met meer dan 1 miljoen handtekeningen, kondigde Benetton op 20 februari aan dat het een storting zal doen in het Fonds. Hoeveel de bijdrage zou bedragen en wanneer er gestort wordt, is niet duidelijk. Benetton beperkt zich tot de mededeling dat het bedrag voor 24 april bekend gemaakt zal worden. De aankondiging van Benetton is voor de Schone Kleren Campagne geen reden om de geplande acties af te breken.
Het merk heeft sinds de instorting van Rana Plaza immers meermaals zijn communicatie aangepast. Eerst ontkende het bedrijf dat ze kledij lieten produceren in Rana Plaza. Pas nadat labels en bestelbonnen ontdekt waren in het puin gaven ze toe dat er wel degelijk Benetton kledij werd geproduceerd. Ook over hun bereidheid om een compensatie te betalen aan de slachtoffers was er lang onduidelijkheid: eerst sloten ze zich aan bij de Rana Plaza Arrangement die het Fonds beheert, daarna trokken ze zich er weer uit terug. Vreemd voor een merk dat bekend is voor z’n reclamecampagnes die consumenten een geweten wil schoppen.
Benetton schonk in 2013 een bedrag aan BRAC, een Bengaalse ngo, voor noodhulp aan de slachtoffers. Ook dat bedrag wil Benetton niet bekend maken. Bovendien is een bijdrage aan een liefdadigheidsinstantie niet hetzelfde als een compensatie aan het Fonds, die de compensatiebedragen bepaalt op basis van internationaal erkende methodes.
Doorgaan tot 30 miljoen dollar
De actievoerders in de Nieuwstraat eisen dat Benetton duidelijkheid schept over het bedrag dat ze zullen storten. Er is geen enkele reden om de vergoeding aan de slachtoffers nog langer uit te stellen. 5 miljoen dollar is de absolute ondergrens. De Schone Kleren Campagne zal actie blijven voeren tot de benodigde 30 miljoen dollar verzameld zijn, zodat de slachtoffers en hun families het bedrag waar ze recht op hebben kunnen  ontvangen. Ook in andere Europese steden zullen er deze week acties plaatsvinden, onder andere in Milaan. Ook andere merken zullen aangemoedigd worden om hun bijdrages te verhogen.

JBC krijgt schone kleren cadeau

SKC JBC
Houthalen, 4 november. JBC kreeg vandaag een grote collectie ‘schone’ T-shirts van de ngo Wereldsolidariteit cadeau. Ter afronding van de campagne "Wij willen schone kleren", waarbij 13.278 consumenten Belgische kledingbedrijven om schone kleren(*) vragen. De directie van JBC legde uit welke stappen zij al zetten. JBC zet zich  in voor veiligere fabrieken in Bangladesh, recent engageerde het bedrijf een speciale verantwoordelijke voor ‘duurzaam ondernemen’. Zij had vandaag al meteen een primeur in petto: JBC wordt lid van Fair Wear Foundation, een onafhankelijke controleorganisatie rond arbeidsomstandigheden. Dit was dé cruciale eis van de campagne.

Meer dan 13.000

Wereldsolidariteit verzamelde op 3 maanden tijd meer dan 13.000 handtekeningen en kledinglabels op 500 T-shirts en 12 megagrote T-shirts als steun aan de campagne. De kledingketen Bel&Bo kreeg eerder al bezoek van de campagnevoerders. Toen kondigde de directie van het West-Vlaamse  bedrijf aan dat ze in november lid zullen worden van de Fair Wear Foundation.

JBC kiest voor duurzaamheid 

Griet Cattaert, de nieuwe CSR-manager van JBC: “Wij zijn al verschillenden jaren bezig met een duurzaamheidsverhaal. We hebben een gedragscode, laten al jaren onafhankelijke audits doen en hebben als enige Belgische retailer het Bangladesh Veiligheidsakkoord ondertekend.  Onze directie en medewerkers zijn rechtstreeks betrokken bij aankopen in China en Bangladesh, waar we duurzame relaties met onze leveranciers hebben: zo werken wij in China al 15 jaar met bepaalde bedrijven. We gaan nu verder op die weg door lid te worden van de Fair Wear Foundation.“
Andre Kiekens van Wereldsolidariteit: “Wij zijn opgetogen dat de constructieve gesprekken die we de afgelopen maanden hebben gevoerd resulteren in dit goede nieuws. Want wij zijn medestanders.” Kiekens vervolgt: “Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: een beter leven voor de mensen die onze kleren maken. Daarom dat we jullie een schone T-shirt cadeau doen, met het portret van een Bengaalse kledingarbeidster, naar een idee van theatermaakster Pascale Platel. Misschien een goed idee voor een toekomstige JBC-collectie?”

Ramp

Op 24 april 2013 stortte het Rana Plazacomplex in Dhaka Bangladesh in, waarbij 1138 kledingarbeidsters om het leven kwamen en meer dan tweeduizend gewond raakten. Dit was de grootste ramp ooit in de kledingindustrie. Anderhalf jaar later hebben meer dan 170 modemerken het Bangladesh Veiligheidsakkoord ondertekend. Hierin engageren ze zich voor inspecties en renovaties van de fabrieken. Een belangrijke stap. 

Macht van de consument

Tegen deze achtergrond voerden de ngo Wereldsolidariteit i.s.m. de vakbond LBC-NVK campagne onder het motto ‘Wij willen schone kleren’. Hiermee willen ze Belgische modebedrijven stimuleren om te werken aan veilige fabrieken en leefbare lonen voor de naaisters van onze kleren. En anderzijds consumenten aanmoedigen om schone kleren te kopen. Amin, voorzitter van de Bengaalse kledingvakbond NGWF, zegt het zo: “Wij produceren wat jullie consumeren en dus zijn we met elkaar verbonden. Wil je de werkomstandigheden verbeteren, dan blijf je best kleren ‘made in Bangladesh’  kopen en vragen stellen over de arbeidsomstandigheden in je favoriete winkel. Als consument heb je immers invloed, en die troef verspeel je als je onze kledij niet weer wil kopen”.

En andere Belgische bedrijven? 

De campagne van Wereldsolidariteit richtte zich ook naar e5-mode, AS Adventure en C&A. Deze Belgische bedrijven kunnen de komende maanden ook bezoek verwachten. Wordt vervolgd.
(*) Onder schone kleren verstaan we kleren gemaakt in goede arbeidsomstandigheden

'Schone' t-shirts voor Bel&Bo

Bel&Bo
Bel&Bo kreeg vandaag een collectie "schone" T-shirts van Wereldsolidariteit en LBC-NVK cadeau, ter afronding van de campagne "Wij willen schone kleren", waarbij 13.278 consumenten Belgische kledingbedrijven om "schone" kleren vragen. De directie van Bel&Bo kwam met een primeur: op 1 november zal het bedrijf lid worden van de Fair Wear Foundation. Dé cruciale eis van onze campagne. Welk kledingbedrijf volgt dit goede voorbeeld? Ook JBC mag binnenkort bezoek verwachten. We'll keep you posted!
© foto: Sofie Hendrickx

Is 137 euro maandloon voor Cambodjaanse arbeidsters die onze kleding maken echt te veel gevraagd?

SKC Cambodja
foto: Michael de Lausnay 
Op 17 september vonden in tientallen steden overal ter wereld (Canberra, Hong Kong, Manilla, Dhaka, Londen, Amsterdam, New York, Washington, Boston,…) acties plaats aan Cambodjaanse ambassades en in honderden kledingwinkels met een duidelijke vraag: ‘Is 137 euro maandloon voor Cambodjaanse kledingarbeidsters echt te veel gevraagd?’ In Brussel verzamelde een coalitie van vakbonden en ngo’s aan de Cambodjaanse ambassade om de vraag voor een hoger minimumloon te ondersteunen. De coalitie richt haar eis naar de Cambodjaanse overheid, maar ook naar de belangrijkste kledingbedrijven die kledij inkopen in Cambodja: H&M, C&A en Levi’s. 
Vandaag bedraagt het minimumloon slechts 100 USD of 77 euro. Om genoeg voedsel binnen te krijgen zou een kledingarbeider meer dan 60% van haar loon aan voeding moeten uitgeven. Meer dan 4000 arbeidsters vielen de laatste twee jaar flauw als gevolg van overwerk en ondervoeding. Op basis van objectief studiewerk, in opdracht van de Cambodjaanse overheid, blijkt dat de minimumlonen moeten stijgen naar een bedrag tussen 157 en 177 USD. Tot vandaag slaat de Cambodjaanse overheid het advies dat ze zelf ingewonnen hebben in de wind. In de onderhandelingen over het minimumloon is er een cruciale fase aangebroken: begin oktober wordt het minimumloon vastgelegd voor 2015. De coalitie van Cambodjaanse vakbonden eist een minimumloon van 177 USD of 137 euro. 

Verantwoordelijkheid van de kledingbedrijven

De kledingbedrijven die kleding inkopen in Cambodja hebben de sleutel in handen: de twee grootste Europese kledingketens, H&M en Zara (Inditex) hadden in 2012 samen een zakencijfer van bijna 32 miljard euro en meer dan 4 miljard euro winst. Ath Thorn, voorzitter van de Cambodjaanse vakbond C.CAWDU: “Internationale merken blijven de kleine winstmarges van productiefabrieken onder druk zetten. Het is hoog tijd dat de merken hun verantwoordelijkheid nemen en het probleem aanpakken dat de oorzaak is van de vele protesten: een leefbaar loon. Een loonsprong naar 177 dollar is een stap in die richting.” 
De Belgische coalitie van vakbonden en ngo’s steunt de Cambodjaanse vakbonden in hun eisen naar de kledingbedrijven om :
  • Een minimumloon van 137 euro te garanderen voor alle werknemers in hun toeleveringsketen in Cambodja
  • De kledingfabrieken een prijs te betalen die dit minimumloon mogelijk maakt 
  • Zich te engageren om op lange termijn te blijven investeren in Cambodja
  • Onderhandelingen op te starten met de Cambodjaanse vakbonden die moeten uitmonden in wettelijk bindende cao’s. 
De Cambodjaanse vakbonden richten deze eisen aan 8 belangrijke kledingmerken: H&M, Zara, Walmart, Adidas, C&A, Puma, Gap en Levi’s. In België richten we ons naar C&A en Levi’s, die hun hoofdkantoor in België hebben en naar H&M, de grootste inkoper in Cambodja. Om de Cambodjaanse vakbonden te ondersteunen, is er vandaag een wereldwijde actiedag waarvoor internationale vakorganisaties en de internationale Schone Kleren Campagne oproepen. 

Wat vooraf ging 

Het is niet de eerste keer dat de Cambodjaanse werknemers van zich laten horen. Eind december 2013 kwamen een half miljoen Cambodjanen dagenlang op straat om een hoger loon te eisen. De overheid besliste eenzijdig om het bestaande minimumloon van 90 dollar (66 euro) te verhogen met amper 5 dollar (3,5 euro). Onder druk van de werkgevers – de hele kledingindustrie ligt dagenlang plat door de massaal nagevolgde staking – greep de overheid hard in. Er vallen 5 doden, tientallen gewonden en 23 activisten worden gearresteerd. Vakbonden en ngo’s organiseren op 10 februari 2014 een wereldwijde actiedag om de vrijlating van de 23 activisten te vragen en de strijd voor een hoger minimumloon in Cambodja te steunen. In tientallen steden klinkt die dag eenzelfde boodschap: ‘Free the 23! 160$ Now!’. In Brussel verzamelen een 200-tal activisten aan de Cambodjaanse ambassade. 

Welke stappen voor een hoger minimumloon hebben de kledingbedrijven al gezet?

Ondanks het proefproject dat H&M vorig jaar in Cambodja lanceerde als deel van hun plannen om tegen 2018 een leefbaar loon te betalen, hebben ze nog altijd geen richtbedragen bekend gemaakt. We weten dus nog altijd niet wat ‘leefbaar loon’ voor H&M betekent. 
C&A is bezig een strategie te ontwikkelen voor een leefbaar loon, maar wil hier voorlopig nog niet over communiceren. 
Zowel H&M, C&A als Levi’s ondertekenden samen met andere merken en met internationale vakbonden een brief waarin ze een rechtvaardig proces vragen voor de vakbondsmilitanten -en leiders die in januari werden opgepakt en waarin ze vroegen om de loononderhandelingen herop te starten. Ze wijzen erop dat de sociale onrust Cambodja’s positie als productieland ondermijnt. Ondanks deze voorzichtige initiatieven is er nog geen beterschap voor de werknemers in de fabrieken en blijven de merken zich verstoppen achter de Cambodjaanse overheid.
De Schone Kleren Campagne en achACT publiceerden in juni een rapport over de inspanningen die de kledingbedrijven doen voor een hoger minimumloon. Bekijk de profielen van 55 merken.

Herdenking Rana Plaza

herdenking Rana Plaza
Op donderdag 24 april herdachten Wereldsolidariteit en LBC-NVK samen met de actievoerders van de Schone Kleren Campagne de ramp in Rana Plaza, net één jaar eerder...
Dag op dag één jaar geleden stortte het Rana Plazacomplex in Dhaka in, waarbij 1138 kledingarbeidsters om het leven kwamen en meer dan tweeduizend gewond raakten. Dit was de grootste ramp ooit in de kledingindustrie. Zo’n tweehonderd actievoerders van vakbonden en ngo’s plaatsten 1138 kaarsjes op de fontein van de Wapper, langs de Meir in Antwerpen. 
In een emotionele speech citeert ooggetuige Jef Van Hecken woedende Bengaalse nabestaanden: “dit is geen drama, dit is geen ongeluk, dit is moord.” Van Hecken rond af met de vraag: “Kunnen we vandaag na 12 maanden lang wachten hun tranen drogen?”.

Wachten op compensatie

Sinds de ramp hebben meer dan 160 modemerken het Bangladesh Veiligheidsakkoord ondertekend. Hierin engageren ze zich voor inspecties en renovaties van de fabrieken. Een belangrijke stap. De slachtoffers van de ramp blijven echter nog wachten op compensaties voor de geleden schade. 
De 29 kledingmerken die bestellingen plaatsten in Rana Plaza, kregen de vraag te storten in het Rana Plaza Fonds waaruit slachtoffers en nabestaanden worden vergoed voor de geleden schade. Hiervoor is 40 miljoen dollar nodig. Oftewel 0,2% van de winst van 22 miljard dollar die deze merken samen per jaar maken. Onder meer Primark, Mango, C&A en Inditex (groep achter Zara) deden al een bijdrage: iets meer dan een derde of zo’n 15 miljoen dollar is gestort. Het blijft echter wachten op de meerderheid van de merken, waaronder Benetton en Carrefour.

Winkelbezoek

De actievoerders bezochten ook enkele kledingwinkels op de Meir: JBC, C&A, Mango en Zara ondertekenden het veiligheidsakkoord, de laatste drie produceerden in Rana Plaza en deden al een storting in het Rana Plaza Fonds. Zij kregen een bedankingsbrief en paaseitjes cadeau. In de Benetton-winkel werd met aandrang gevraagd om dringend geld vrij te maken voor de compensatie van de slachtoffers.

Macht van de consument

Met de herdenking op de Meir wil de Schone Kleren Campagne enerzijds kledingmerken en modebedrijven stimuleren om te werken aan veilige fabrieken en leefbare lonen voor de naaisters van onze kleren. En anderzijds consumenten aanmoedigen om schone kleren te kopen. Amin, voorzitter van de Bengaalse kledingvakbond NGWF, zegt het zo: “Wij produceren wat jullie consumeren en dus zijn we met elkaar verbonden. Wil je de werkomstandigheden verbeteren, dan blijf je best kleren ‘made in Bangladesh’ kopen en vragen stellen over de arbeidsomstandigheden in je favoriete winkel. Als consument heb je immers invloed, en die troef verspeel je als je onze kledij niet weer wil kopen.” 

Leefbaar loon

Amin gaat verder: “Sinds Rana Plaza is er op de werkvloer voor de kledingarbeidsters weinig veranderd. Hun belangrijkste eis is een leefbaar loon. Onafhankelijk onderzoek pleit zelfs voor hogere lonen dan waarvoor vakbonden ijveren. Een gevoelige aanpassing van het minimumloon is essentieel voor de arbeiders. Wat zijn ze immers met een hongerloon in een veilig fabrieksgebouw? De vakbonden eisen 80 euro want het huidige minimumloon bedraagt slechts 50 euro.”

Wij willen schone kleren!

campagnebeeld SKC
Op 24 april 2013 stortte het Rana Plaza-complex in Dhaka, Bangladesh in. Daarbij kwamen 1138 kledingarbeidsters om het leven: de grootste ramp ooit in de kledingindustrie. Zij maakten onze kleren! Intussen hebben al meer dan 150 westerse merken en modebedrijven die in Bangladesh kleren bestellen een veiligheidsakkoord ondertekend. Wereldsolidariteit grijpt dit momentum aan om de Belgische kledingbedrijven op te roepen om meer SCHONE kleren in hun rekken te hangen. Doe mee met de campagne en ontwerp je eigen protest-t-shirt op www.wijwillenschonekleren.be

Internationale vakbond bekroont Schone Kleren Campagne

De vakbondskoepel Uni Global Union heeft besloten om zijn ‘Freedom for Fear’-prijs, editie 2013, toe te kennen aan de Schone Kleren Campagne. UNI zal de prijs officieel overhandigen op een bijeenkomst in het Ierse Dublin, op 12 en 13 november.
Met de prijs wil Uni Global Union zijn waardering tonen voor de vastberadenheid waarmee de Schone Kleren Campagne het opneemt voor de textielarbeiders in fabrieken in een land als Bangladesh. Het is voor een groot stuk aan de Schone Kleren Campagne te danken dat er een akkoord kwam waarin vele tientallen kledingmerken en –ketens beloofden om de schrijnende toestanden bij hun toeleveranciers in Bangladesh te helpen aanpakken. 
Voor Uni en de Schone Kleren Campagne is het van cruciaal belang dat de textielarbeiders onbevreesd en in waardiger arbeidsomstandigheden kunnen werken. In het recente verleden bleek nog herhaaldelijk dat de arbeidsomstandigheden verre van waardig en veilig waren. Een situatie die ook veel mensenlevens kost.
Lees meer over de Schone Kleren Campagne op www.schonekleren.be

31 kledingketens ondertekenen veiligheidsakkoord voor Bengaalse kledingindustrie

Fabrieksbrand Bangladesh
15 mei 2013
Het besluit van H&M en Inditex om het veiligheidsakkoord (Accord on Fire and Building Safety in Bangladesh) te ondertekenen is cruciaal voor de werkomstandigheden van Bengaalse arbeiders. H&M is immers de grootste kledinginkoper in Bangladesh.
Ondertussen hebben – we schrijven 15 mei – al 31 kledingketens* ondertekend waaronder ook andere grote spelers als C&A, Zara en de discounters Aldi, Lidl en Carrefour. Het akkoord bevat alle elementen die essentieel zijn voor de verbetering van de veiligheid in Bengaalse kledingfabrieken:
  • onafhankelijke en transparante fabrieksinspecties waarbij de rapporten worden gepubliceerd.
  • verplichte doorvoering van verbeteringen bij gebreken aan de gebouwen.
  • toegang voor vakbonden in de fabrieken.
  • oprichting van gezondheid- en veiligheidscomités voor de werknemers.
  • het recht voor werknemers om onveilig werk te weigeren (in lijn met IAO conventie 155).
Cruciaal in het akkoord is dat merken zich ook engageren om de renovaties te betalen om de fabrieken veilig te maken. Hierdoor zal dit akkoord mensenlevens redden. Ben Vanpeperstraete van de Schone Kleren Campagne: “Dat zoveel merken een wettelijk bindende overeenkomst ondertekenen die de arbeiders centraal plaatst is historisch. Dit akkoord belooft fundamentele veranderingen in de Bengaalse kledingindustrie. Het is jammer dat Amerikaanse merken zoals Gap en Walmart de Europese merken niet vervoegen”

Ook JBC tekent

Naast de grote confectieketens vinden we ook het Belgische JBC terug. Ben Vanpeperstraete: “Wij hebben met de Schone Kleren Campagne eerst de grote ketens die minstens op Europees niveau spelen benaderd. Omdat het akkoord de nodige schaal nodig heeft, was het belangrijk dat eerst zij tekenden voor we naar kleinere spelers konden stappen. JBC wou echter niet wachten en heeft ons zelf benaderd om dit akkoord te tekenen. We beginnen nu met de implementatie, maar het is echter niet te laat voor andere kledingketens om mee te doen.”

Consumentendruk helpt

Belgische en Europese NGO's en vakbonden riepen hun achterban op om de petitie te ondertekenen en organiseerde solidariteitsacties. Zo voerde de ngo Wereldsolidariteit het voorbije weekend een labelactie op het muziekfestival Mano Mundo.

Model

De overeenkomst is een overeenkomst opgesteld door de internationale vakbondskoepels IndustriAll en UNI samen met de lokale vakbonden uit Bangladesh; dit alles in samenwerking met de Internationale Arbeidsorganisatie. En nu dus met een handtekening van 31 bedrijven.
De Schone Kleren Campagne hoopt dat dit akkoord model zal staan voor andere landen, zoals Pakistan, Indonesië, Cambodja en Myanmar en dat er een gelijkaardige samenwerking wordt uitgewerkt voor andere problemen in de kledingsector zoals ‘leefbaar loon’ en korte termijncontracten. 
Ben Vanpeperstraete van de Schone Kleren Campagne: “Met dit soort akkoorden kunnen we een einde stellen aan de 'race tot the bottom' in wereldwijde productieketens” 

Bengaalse reacties

Het enthousiasme voor het akkoord, wordt bij de vakbonden in Bangladesh overschaduwd door de ervaring dat afgesproken overeenkomsten niet worden nageleefd. Nog steeds wachten slachtoffers van de Tazreen fabrieksramp, november 2012, op hun beloofde compensatie. En erger, de onderhandelingen met Primark over een compensatieregeling zitten in het slop. “Ik ben ontgoocheld en kwaad tegelijkertijd,” vertelt Amirul Haque Amin, voorzitter van de National Garment Workers Federation. “Op 27 en 28 april zaten we rond de tafel en ze beloofden enkele dagen later met een concreet voorstel te komen. Sindsdien hebben we niets meer van hen gehoord.” Begrijpelijk dat er aarzeling is zolang er geen concrete stappen zichtbaar gezet worden. Dit is meteen een oproep aan alle merken die in Tazreen en Rana Plaza produceren om hun verantwoordelijkheid te nemen en compensatie te betalen.

Nobelprijswinnaar Yunus

Dat is ook de verwachting die maandag jl. uitgesproken werd op de Nationale Dialoog n.a.v. de Rana Plaza tragedie. Nobelprijswinnaar Yunus onderstreepte dat arbeiders niet als slaven mogen behandeld worden, dat de lonen moeten opgetrokken worden tot een leefbaar minimum en dat kwaliteitscontrole op de toepassing van arbeidsvoorwaarden en –omstandigheden moet georganiseerd worden. Verschillende sprekers pleitten voor een verdubbeling van het minimumloon in de sector, en voor het effectief toelaten van onafhankelijk vakbondswerk. Voorstellen van ziekte- en groepsverzekering konden op bijval rekenen. Het overheidsapparaat moet versterkt worden om effectieve controles mogelijk te maken.
Alle betrokkenen onderstrepen dat het hoogtijd is om de sector gevoelig te verbeteren. Nationale en internationale stakeholders moeten daarvoor de handen in mekaar slaan en samen concrete voorstellen uitwerken en toepassen.
* H&M, Inditex, C&A, PVH, Tchibo, Tesco, Marks & Spencer, Primark, El Corte Inglés, Hess Natur, jbc, Mango, Carrefour, KiK, Helly Hansen, G-Star, Aldi, New Look, Next, Mothercare, Loblaws, Sainsbury’s, Benetton, N Brown Group, Stockmann, WE Group, Esprit, Rewe, Lidl, Switcher, Abercrombie&Fitch

Contacteer ons