Actuele kaderthema's

Los van de thema’s waar het NVK rond werkt, heeft het Kadernetwerk uiteraard ook oog en oor voor de actualiteit. Hieronder lees je wat wij vanuit ons kaderperspectief vinden over een aantal actuele thema’s.

Vertrouwelijke bedrijfsinformatie beter beschermen

bedrijfsgeheimen
De Europese Unie werkt momenteel aan een richtlijn om innoverende ondernemingen beter te beschermen tegen industriële spionage en het lekken van vertrouwelijke bedrijfsinformatie. Momenteel liggen er nog drie verschillende ontwerpen op tafel: één van de Europese Commissie, één van de Raad van ministers van economische zaken en één van het Europees Parlement. De drie instellingen overleggen in ‘trilogue committee’ om tot een finale versie te komen. 
Dat heel specifieke bedrijfsinformatie, zoals productieprocessen, intellectueel eigendom, klantenbestanden, ledenlijsten, … enz. afgeschermd worden, tot daar, maar in het voorstel van de Commissie werd het begrip ‘bedrijfsgeheim’ zo ruim ingevuld dat bijna om het even wat er onder kan sorteren. Vooral voor werknemers, die hun job dicht tegen het management uitoefenen of een vakbondsmandaat uitoefenen en over heel wat ‘gevoelige’ informatie beschikken, maakt dit het werken bijzonder moeilijk. Bovendien werd de aansprakelijkheid uitgebreid tot lang nadat de tewerkstelling was beëindigd. Het eenvoudig veranderen van job zou dan wel eens een riskante operatie kunnen worden. 
Maar Eurocadres, de Europese vakbondsfederatie voor kaderpersoneel, reageerde en sloeg met een aantal ngo’s de handen in elkaar om de negatieve gevolgen voor het kaderpersoneel te milderen en de criteria te objectiveren zoals het nauwkeuriger definiëren van het begrip, het uitsluiten van zaken van algemeen belang als milieu en welzijn, of voor syndicaal werk. 
De Legal Affairs Committee (JURI) van het Europees Parlement volgde in ruime mate de tussenkomsten van de NGO’s en Eurocadres en schaafde de ontwerp Richtlijn op een aantal punten bij. Momenteel is het nog wachten op de finale versie van het overleg in het ‘trilogue committee’.  

Loonblokkering en saneringen wakkeren de economie niet aan!

Saneringen bankbiljet
Om de twee jaar sluiten de sociale partners een interprofessioneel akkoord (IPA) voor alle werknemers. Ook voor kaderleden. Zo’n akkoord regelt de loonvorming en vormt de basis voor loonakkoorden en sociale economische vooruitgang in sectoren en bedrijven. Het IPA is een belangrijke basis voor solidariteit onder sterke en zwakke werknemers, helpt de werkgelegenheid te stimuleren, werk en gezin op elkaar af te stemmen of langer werken haalbaar te maken. Met steeds ook voldoende oog voor de competitiviteit en concurrentiekracht van de ondernemingen. 
Zo’n akkoord kwam er vorig jaar echter niet. De regering kondigde namelijk een loonstop aan en voerde een ganse reeks van besparingsmaatregelen door waarbij vooral werknemers de lasten van de crisis moeten dragen. 
  • Er was al de heel beperkte loonsverhoging van 0,3% buiten indexering in 2012. Voor sommige kaderleden is een interprofessionele en sectorale loonsverhoging vaak de enige verhoging waar ze zeker van zijn. 
  • De bestaande brugpensioenregelingen werden zo goed als afgeschaft en omgevormd tot SWT. 
  • De pensioenleeftijd werd verhoogd. 
  • De bedrijfswagens werden zwaar aangepakt met drastische looninleveringen voor kaderleden tot gevolg. 
  • De premie via cao 90, dit is het niet-recurrente resultaatgebonden voordeel, werd opnieuw duurder voor de werknemers. 
  • Economische werkloosheid werd ook voor bedienden definitief ingevoerd en de werkloosheidsvergoeding bij die economische werkloosheid werd verminderd. 
  • De door de werkgevers gevraagde flexibiliteit van de werknemers werd verhoogd. Werkloosheid daarentegen werd financieel gestraft. 
  • Het tijdskrediet werd bemoeilijkt en de landingsbanen werden met 5 jaar verder opgeschoven. 
  • Het opvragen van de groepsverzekering werd duurder gemaakt. 
  • Er werd opnieuw beknibbeld op de indexkorf.
Door het uitblijven van een interprofessioneel akkoord en een oplossing voor het statuut arbeiders-bedienden staan werkgevers op de rem bij de sectorale onderhandelingen. Het sociaal overleg staat hierdoor onder zware druk.

Onder druk van Europa 

De EU wil de competitiviteit van de bedrijven aanscherpen via loonmatiging en besparingen. Hoewel de EU geen bevoegdheid heeft, slaagt ze er toch in om de lidstaten opdrachten en sancties op te leggen. Vooral de manier waarop de lonen tot stand komen wil men aanpakken: de automatische loonindexeringen moeten op de schop. Lonen mogen enkel gekoppeld zijn aan de productiviteit en niet aan prijsstijgingen. Verder wil de EU de loonvorming afstemmen op de bedrijfssituatie – weg dus van de interprofessionele en sectorale loonvorming. 
De solidariteit organiseren wordt zo heel erg moeilijk. 
Sociale partners krijgen geen ruimte om hierover sociaal overleg te voeren. De EU drukt haar beleid door en de nationale regeringen volgen. Nochtans blijkt uit onderzoek van het HIVA (onderzoekinstituut voor Arbeid en Samenleving van de KU Leuven) dat het niet de cao-lonen zijn die onze bedrijven de das omdoen. Het is de zwakke loonontwikkeling, ingezet door Duitsland en gevolgd door andere landen, die de Europese economieën in een de neerwaartse spiraal doet terechtkomen. 

Lastenverschuiving 

Ondertussen is iedereen het er over eens dat de lonen zwaar belast worden en de loonkost moet dalen. Op basis van de laatste Europese gegevens blijkt dat arbeid in België 41% zwaarder wordt belast dan kapitaal. Terwijl 44% van het kapitaal bij de 10% rijkste burgers zit. Het ACV pleit voor een verschuiving van lasten op arbeid naar lasten op kapitaal. Maar de werkgevers weigeren voorlopig de uitgestoken hand van het ACV voor dergelijke tax shift.

ACV vraagt één globaal gemeenschappelijk statuut

Ondanks de vele onderhandelingen tussen de sociale partners is er nog altijd geen oplossing voor het wegwerken van de verschillen tussen arbeiders en bedienden. De regering zal nu een voorstel doen. Het ACV vraagt snel een globale oplossing. 

Historiek

Het Grondwettelijk Hof oordeelde in 1993 dat het onderheid tussen arbeiders en bedienden niet strookt met de grondwettelijke beginsel van gelijke behandeling. 
De wet op de arbeidsovereenkomsten nam in 1978 simpelweg de beide bestaande oude arbeidsovereenkomstenwetten voor bedienden en voor arbeiders over. De historisch gegroeide verschillen blijven daardoor al zo’n 100 jaar aanslepen. Sinds de jaren ’80 probeert de wetgever bij alle nieuwe initiatieven gelukkig geen nieuwe verschillen bij te maken. 
In 2011 hakte het Grondwettelijk Hof de knoop door: het onderscheid tussen arbeiders en bedienden moet weggewerkt worden tegen 8 juli 2013. Die datum nadert met rasse schreden. Sinds de uitspraak in 1993 werkte het ACV bijzonder hard aan een oplossing. Al in het interprofessioneel akkoord 2001-2002 spraken de sociale partners af om te werken aan een duurzame oplossing. De ruime interne consultatie binnen het ACV leidde in 2003 tot een breed gedragen algemeen standpunt dat vorig jaar hernieuwd werd. 
Arbeiders en bedienden moeten gelijk behandeld worden. 
Er moet een globale oplossing komen voor alle wettelijke verschillen en dus niet enkel voor de carensdag en de opzegtermijnen; de concrete 7 punten vindt u onder www.beterstatuut.be. Ook de verschillen in de sectoren en de ondernemingen moeten weggewerkt worden: onder andere de ongelijkheden op vlak van groepsverzekeringen en vakantieregelingen. 
Volgens werkgevers zijn de ACV-voorstellen onbetaalbaar. Het ACV maakte als antwoord op de tendentieuze campagne van de werkgevers een bijzonder transparante berekening. 
Staat u achter een sterk sociaal en beschermde arbeidsrecht, teken dan de ACV petitie op www.beterstatuut.be. Uw stem is van groot belang.

Contacteer ons